X
|
در رابطه با شجرة طيبه امامزاده محمود (ع) به استناد مدارك متقن و معتبر از احفاد موسي مبرقع ابن حضرت امام محمد تقي (ع) ميباشد. آنچه اسناد و گفتار تاريخي و كتب انساب نسب به نسب امامزاده مزبور بيان ميكنند به شرح زير است: الف: در كتاب منتخب التواريخ خراساني چنين آمده است:
ب: قسمت تراجم و انساب واحد مطالعات و تحقيقات اسلامي سازمان اوقاف شجره طيبه امامزاده محمود معروف به «سيد محميد» را چنين تقديم ميكند:
در اين تبارنامه به استناد برخي اسناد موجود، به نظر ميرسد «محمد» ابن ابوعبدالله احمد، همان «محمود» باشد بدين صورت: محمد (محمود) ابن ابوعبدالله احمد ابن ابوالحسن موسي بن ابوعبدالله احمد بن ابوعلي محمد بن ابوعلي احمد بن موسي مبرقع بن امام محمد تقيالجواد (ع)
پ: در همين رابطه شجرهنامهاي مربوط به سادات خضري (خدر) كه يكي از فرزندان امامزاده محمود (محميد) ميباشد، با شجرهنامه فوق كه توسط سيد ناجي رضوي مقيم كويت كه قبلاً با برادرانش در نجفاشرف اسكان دائم داشتهاند و در آرشيو مؤسسه شجره طيبه طوبي موجود است، تشابه دارد[2]. در اين شجرهنامه چنين آمده است:
ت: مشابه همين شجرهنامه، با مختصر تغييراتي توسط آقا مير احمد تقوي حدود سال 1371 (هجري قمري) در نجفاشرف نزد بعضي از سادات خدري دريافت گرديد. كه چنين آمده است:
ث: اين شجرهنامه هم در دفتر يادداشتهاي خطي آقا مير علي صفدر رضا توفيقي رحمةالله عليه نوشته شده است:
برخي از اسامي مشابه اين شجرهنامه بر روي سنگ قبر امامزاده احمد پدر امامزاده محمود (سيد محميد) در اردكان فارس نقل شده و چنين آمده است:
ج: مشابه اين نسبنامه، شجرهنامهاي توسط آقا سيد محمود رايگاني رحمهالله عليه در سال 1355 (هـ .ش) به شرح ذيل در اختيار سيد رضا توفيقي ابن مير علي محمد مقيم بهبهان، قرار گرفت:
ح: شجرهنامه ديگري بدون تاريخ تحرير[7] امامزاده علي (آلعلي) سادات و امامزاده محمود (سيد محميد) را فرزندان امامزاده احمد مدفون در اردكان فارس دانسته و آنها را با هشت واسطه و فاصله به حضرت امام الهمام امام محمد الجواد التقي (ع) به شرح زير منتهي و منتسب ميداند:
خ: درباره نسب امامزاده، گذشته از آنچه در بالا ذكر شده، ورودي بناي قديم امامزاده محمود، دري دو لنگه از چوب است. كه به نقل از راوي[8] سالها پيش در زمان بازپيرايي و مرمت عمارت قديم، توسط متولي وقت،[9] از محل خود برداشته شده است. بر كتيبة بالاي دو لنگه كوچك اين در با خط برجسته علاوه بر ذكر آيهاي از سورة مباركه جمعه، چنين نوشته شده:
د: نسبنامة ديگري مشابه متن كتيبه فوق مربوط به ابوالمكارم امامزاده علي
اين نسب شريف بنا به ترتيبي كه در بند (د) آمده است تا حدودي، سنخيت داشته با اين تفاوت كه در رديف سوم (موسي) و چهارم (احمد) حذف شده است، اما بر روي سنگ جديد امامزاده محمود آنچه در بند (د) آمده بدين مضمون ذكر شده است:
[1] . منتخب التواريخ، ص 730 چاپ پنجم، اسلاميه. [2] . سيد محمد رضوي از سادات خدري (خِضِري) مقيم اهواز كه يكي از برادرانش به نام سيد ناجي رضوي در كشور كويت سكونت دارد و ديگري در شهر قم كه چند ساعتي نگارنده در معيت آقا مير احمد تقوي المقدم در خدمت ايشان بوديم. [3] . سنه 1374 (هـ .ق) با استنساخ از شجرهنامه سال 1350 (هـ .ق) توسط كاتب علي بن الحسين صالحالاديب الموسوي، از كتاب شجره آل رسول (نجفاشرف) [4] . توسط حاج آقا مير احمد تقويالمقدم دريافت گرديد. 27/3/1380 هجري قمري. [5] . دفتر خطي آقا مير علي صفدر ابن مير محمد جعفر والده عامل و عالم آقا مير احمد تقويالمقدم. اين دفتر بسيار قديمي با جلد چرمي رنگ قهوهاي تيره كه داراي اطلاعات متنوعي بويژه مرگ و مير علما و فضلا بلاد كوه گيلويه و بهبهان و تابعه است. [6] . سنگ مزبور توسط نگارنده در سفري كه در معيت حاج آقا مير احمد تقوي المقدم در شهر اردكان داشتيم از نزديك ملاحظه و رؤيت شد. [7] . اين شجرهنامه توسط آقا سيد ابوالفاضل رضوي اردكاني عالمِ فاضل، مقيم شهر شيراز كه خود از احفاد امامزاده علي سادات (ع) ميباشد، در سال 1382 (هـ .ش) دريافت گرديد. ظاهراً اين شجرهنامه براساس دستخط شيخ كريم اسلامي به نقل از بحرالانساب ناياب امير تيمور گورگاني استنساخ شده است. كه به علت مجهول بودن منابع مورد ترديد است. [8] . مير خنيو ابن مير علي پناه ابن مير عليرحم از سادات رضا توفيق تيره علايي. [9] . كربلايي مير محمد از سادات رضا توفيق تبار علايي. [10] . اين نسبنامه از بيت عارف عالم سيد نظامالدين ابن سيد مصطفي ابن سيد محمد سعيد ساداتي به سال 1406 قمري دريافت گرديد كه به قول نوهاش، آن را حاجي آقا ساداتي (سيد احمد تقوي ساداتي رحمهالله عليه) تفهيم و تأييد كرده است. [11] . اين سنگ قبر از جنس مرمر سفيد رگدار با خط برجسته ثلث در سال 1418 (هـ .ق) توسط آقا مير احمد تقويالمقدم در شهر اصفهان سفارش و تهيه شده است.
+ نوشته شده در سه شنبه دوم تیر 1388ساعت 20:8 توسط سید کمال رضوی
|
|
|
